سفر نامه عاشقي (2) - مدینه النبی
ساعت 24 نصف شب درهاي سالن انتظار باز شدند و ما همچون ساير زايرين بيت الله به طرف هواپيما حركت و نهايتاً در صندليهايی كه تقريباً وسط متمايل به عقب محسوب مي شد مستقر شديم.
از تعجيل زوار براي رسيدن به هواپيما ،ترافيك حاصله در پله ها، وسواس براي انتخاب صندلي از اينكه جلوتر و كنار پنجره باشد يا نباشد و تماسهاي مكرر تلفن همراه با بستگان و گزارش لحظه به لحظه و اعلام نظر در خصوص نوع هواپيما و كادر پرواز و غيره هر چند در نگاه اول بد جلوه مي كرد اما در جاي خود شيرين بود كه صرف نظر مي شود لذا بعد از چهار ساعت پرواز در آسماني تاريك توام با كمي تا قسمتي اضطراب كه بخاطر نامساعد بودن فضاي جوي ،هواپيماي حامل با تكانهاي شديد همراه بود بالاخره در فرودگاه جده به زمين نشستيم
تشريفات ورودي در كمتر از يك ساعت انجام و بعد از اقامه نماز صبح در نمازخانه هاي فرودگاه ،سوار بر اتوبوسها به طرف مدينه منوره حركت كرديم.در تابلويي كه خروجي شهر جده به طرف مدينه نصب شده بود نوشته بودند : (مدينه 362 كم)تا مدينه 362 كيلومتر.
در ميانه راه و در محلي بنام مسلوم صبحانه مختصري صرف و بعد از ساعتي طي مسير حدوداً ساعت 10:45 دقيقه قبل از ظهر به وقت محلي و 12:15 به وقت ايران عزيز در هتل صافي الياس مدينه مستقر شديم.
بي صبرانه منتظر اذان ظهر بوديم تا با حضور در مسجد النّبي نماز ظهر و عصر را در مسجد پيغمبر(ص)اقامه كنيم لذا در اين فرصت باقيمانده مقدمات تشرف بجا آورده شد و دقايقي قبل از اذان به همراه تعدادي از هم كاروانيها آرام آرام عازم مسجد النّبي شديم.
مسجد الرسول (ص) با همان شكوه و عظمت كه وصف آنرا شنيده و تصاويرش را ديده بودم و صد البته بسیار بالاتر از آن خود نمايي مي كرد و در اين ميان حال و هواي معنوی تعدادي از همراهان بسيار تماشايي بود...
نام و نام خانوادگی (الزامی)
پست الکترونیکی (الزامی)
وب سایت
ارسال نظر به این مطلب را از طریق ایمیل به من اطلاع بدهید